Şairce – Kimi Yâr, Kimi Nâr

Kimi Yâr, Kimi Nâr

Kimi, herdem nâlan hep çeşmi giryar
Kiminin hüznü yüreğinde, dışı handan

Kimi, pervane misali atmakta kendini nâra
Kimi, nâr olup sevdiğini yakmakta

Kimi, canan için canın ederken feda
Kimi ise canına canan aramakta

Kimi, merhem olup sarmakta yaralar
Kiminin dokunduğu yer yara olmakta

Kiminin bir kez bile ağrımaz iken başı
Kiminin ahu feryadi inletir dağı taşı

Kimi, kırk kilitli sandıkta saklarken sırrını
Kimi, pazar pazar dolanıp satmakta

Kimi, bir sultan eşiğine sürerken yüzünü
Kiminin gözü ise sultan olmakta

Kimi, şiir dizelerin de ararken sevdiğini
Kiminin her sözü yâri anlatmakta

Velhasılı kelam
Hem dert, hem dermandır insan
Kimine ayân’ dır, kimine pinhân

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir