Emine Şanverdi – İnsanlığa

Yalnızlık diye birşey yok aslında bu dünyada. Yani somut olarak bir yalnızlık söz konusu olamaz diye düşünüyorum. Şöyle ki yedi milyar insanla aynı gezegeni paylaşmaktayız. Ancak kalabalık içinde yalnızlıktır bizimkisi.Fikir yalnızlığı belkide. Herkesten farklı düşünen, hayata herkesin baktığı çerçeveden değil de bambaşka bakan bir insan, çevresine rağmen yalnızdır .Ne demiş çok sevgili Özdemir Asaf; yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılsa zaten yalnızlık olmaz. Ben de bu cümleyi şu açıdan  değerlendiriyorum, fikirlerimizi paylaşamıyorsak veya paylaşsak dahi anlaşılamayacağımızı düşünüyorsak yalnızızdır. Gerçi bu yalnızlık meselesinde, yalnız olduğumu düşünmüyorum ben. Çağımızın hastalığı olmuş artık yalnızlık, yalnız hissetme. İnsanların değil birbirini anlamaya, dinlemeye bile vakti kalmamış.Herkesin derdi derya olmuş. Çareler onların sokağına bile uğramıyor sanki. Sanırım ölene değin eskilere özlem duyarak yaşayacağım.O güzelim insan ilişkileri, birbirinin hemdemi olanlar nerede… O kadar çok şey eksikmiş gibi geliyor ki bana. İnsana dair herşey insandan uzakta.Artık birine insan olduğu için el uzatmak şöyle dursun, ben bunu yaparsam ne kazanırım diye düşünmeyenler ara ki bulasın halde. İyiliğin yapılıp denize atıldığı dönemler de bizden çok uzaktaymış gibi geliyor bana. İyilik yapılmadan önce şöyle bir kısa çaplı hesap tutulur olmuş ne yazık ki. Benim çıkarım ne olur, benim elime ne geçer şeklinde bencilce düşünüşler… İyisimi biz bu yalnızlık meselesine olumlu tarafından bakmaya çalışalım. Belki de bu durum sayesinde kendi içsel evimize çekilmek için vakit bulacağız. Bu yolla içimize döneceğiz. Kendimizi gözden geçirip hayatımıza güzellikler katma mücadelesine kollarımızı sıvayacağız.Çünkü eminim er ya da geç anlayacağız bizi tamamlayacak şeyin dışarıda değil de içimizde olduğunu.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir